SAMOŚWIADOMOŚĆ

Carver i Scheier (1981) wysunęli wniosek, że efekt obecności innych wzmacnia poczucie samoświadomości, czyniąc daną osobę bardziej świa­domą nie tylko własnego zachowania, ale leż idealnego standardu wykona­nia powierzonego zadania. Zgodnie z ogólną teorią zachowania, według której celem działania jest zmniejszenie lub usunięcie rozbieżności pomię­dzy rzeczywistym poziomem wykonania a standardem, Carver i Scheier stwierdzili następnie, że decyzja o podjęciu takich działań zależy od dostrze­żonej możliwości udanego dorównania ideałom. Kiedy zadanie jest łatwe, a prawdopodobieństwo udanego dorównania duże, osoba przystępuje do wykonania zadania. Wtedy obecność innych zwraca uwagę na rozbieżności pomiędzy tym, co realne, a tym, co idealne, i w ten sposób ułatwia wy­konanie. Ale kiedy zadanie jest trudne, dana osoba częściej uznaje, że prawdopodobieństwo sukcesu jest zbyt małe, i rezygnuje z działania. Wów­czas obecność innych powoduje, że wysiłki i wykonanie zadania będą coraz słabsze lub staną się minimalne .

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *