PRAWDOPODOBNA SYTUACJA

Taka sytuacja staje się jeszcze bardziej prawdopodobna, kiedy wszystkie osoby wykonują to samo zadanie, niż gdy pracują nad różnymi. Harkins i Jackson (1985) znaleźli dowód na poparcie tej hipotezy, pokazując, że próżniactwo społeczne zdarza się w grupie najrzadziej, kiedy można zidentyfikować wyniki każdego z członków i kiedy wszyscy badani pracują nad tym samym zadaniem. A zatem sytuacja, w której wywołano największy lęk przed oceną, była zarazem tą, w której pojawiło się najmniejsze próżniactwo społeczne. Jeśli eksperymenty dotyczące wykonania grupowego dotyczą zadań, które wzbudzają zainteresowanie lub zaangażowanie danej osoby, nie ist­nieją warunki niezbędne do próżniactwa społecznego i efekt się nie pojawia (Brickner, Harkins, Ostrom. 1986). Przyczynę próżniactwa społecznego można zatem przypisać nie tyle utracie motywacji w warunkach grupowych, ile jej brakowi spowodowanemu rodzajem zadania i ujawniającemu się w zachowaniu w warunkach grupowych. W tych okolicznościach lęk przed oceną powoduje, że dana osoba tłumi preferowaną reakcję — brak aktyw­ności — na korzyść zachowania bardziej społecznie pożądanego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *