ODDZIELENIE EFEKTÓW

Jak już wspomniano, oddzielenie efe­któw lęku przed oceną od tych wywołanych rozproszeniem uwagi, było często trudne. Podobnie trudno ustalić wyraźną granicę oddzielającą lęk przed oceną od niepewności: osoba, która nie jest obserwowana, może, bez możliwości bycia rozpoznaną przez inną osobę, oceniać jej działanie.W późniejszych koncepcjach dotyczących facylitacji społecznej zerwa­no z dominującym kiedyś poglądem, iż popęd stanowi najważniejszą zmien­ną wpływającą na ten proces. Rozwijając model konfliktu wywołanego rozproszeniem uwagi, Baron (1986) dowodził, że oderwanie od zadania spowodowane obserwacją ze strony innych powoduje przeciążenie bodźcami. Jest to odejście od wcześniejszej koncepcji dotyczącej wpływu rozproszenia na popęd, ponieważ skutki przeci ążeni a poznawczego są różne od tych, które wywołują popęd. Podczas gdy popęd wzbudza wszystkie reakcje w danej sytuacji (dając świadectwo drugiemu z dwóch kroków opisanego wcześniej procesu facylitacji społecznej), przeładowanie po­znawcze prowadzi do selektywności i zawężenia uwagi .Co szczególnie ważne, Baron wysunął wniosek, iż konflikt wywołany przez rozproszenie stawia daną osobę w sytuacji, której sprostanie może przekraczać pojemność jej uwagi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *