NIENAWIŚĆ I OBSERWACJA SPOŁECZNA

Guerin i Innes (1982) włączyli do analizy Zajoncaproces społecznej obserwacji. Skoro inni poprzez swoją obecność mogą wywoływać nie­pewność, dana osoba musi ich od czasu do czasu obserwować, próbując przewidzieć ich działania. Przyjmuje się, że osoby obecne wywołują mniej­sze pobudzenie, kiedy mogą być obserwowane, niż kiedy jest to niemożliwe.Przypuszcza się ponadto, że największą niepewność wzbudzają inni, kiedy są w pobliżu, towarzysząc danej osobie, a jednocześnie znajdując się poza zasięgiem jej obserwacji. Guerin (1986) przeprowadził metaanalizę wszyst­kich badań, w których „sama obecność” innych prowadziła do zwiększone­go pobudzenia (np. w których kontrolowano możliwe efekty lęku przed oceną). Doszedł do wniosku, że w każdym z badań efekty obecności innych można było przypisać albo niepewności, albo brakowi możliwości obser­wacji. W niektórych badaniach zachowanie obecnych osób było nieprze­widywalne, podczas gdy w innych dało się je przewidzieć, ale nie można go było obserwować. Wszystkie elementy poprzedzające społecznie wywołane pobudzenie— lęk przed oceną, konflikt spowodowany rozproszeniem uwagi oraz niepew­ność, zostały poparte empirycznie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *